Misverstand in tijd

'De Kerk heeft met behulp van haar biecht- en boetestelsel het middeleeuwse Europa getemd.'
Max Weber in Wirschaftsgeschichte (1923)

Menigmaal vraag ik mij af hoe het zou zijn om in een andere tijd te leven dan de mijne. Er bestaan miljoenen boeken over de tijd die is geweest, duizenden mensen kunnen, denken zij, reconstrueren hoe het zou moeten zijn geweest in het verleden, maar ik? Ik zit gevangen in de tijd waarin ik leef, of ik het nu wil of niet. Ik kan me niet voorstellen hoe de eerste mensen aten, hoe helden in harnassen streden, hoe revolutionairen de zoveelste Lodewijk overwonnen, hoe mijn overgrootvader en -moeder onderdoken, terwijl ze vurig bleven hopen dat ze nooit gevonden zouden worden. Als ik mij probeer in hen te verplaatsen, zie ik mijzelf als mijzelf in hun situatie, zoals die in mijn hoofd zich is gaan vormen.
Een onbetrouwbaar beeld. Desalniettemin fantaseer ik vrolijk door en meen ik in de verkeerde tijd te zijn geboren, want ik hoor niet thuis in deze kapitalistische maatschappij. Of ben ik er juist om dat aan een ieder duidelijk te maken?