Geloven

'Er is (...) een deugd die door nadenken tot ontwikkeling komt: dat is de nederigheid.'
André Comte-Sponville in Kleine verhandeling over de grote deugden (1995)

Ik geloof niet in een almachtige god, maar ik geloof wel in de rest van het geloof.
Blijft er iets over van het geloof als je niet in de bijbehorende god(en) gelooft? Ik durf te zeggen van wel.
Neem bijvoorbeeld de Bijbel. Een atoombom aan wijsheid. Treffend, want universeel. Iedereen zou, mijns inziens, minstens een keer de Bijbel moeten hebben gelezen. Het bevat onmisbare wijsheden.
Overigens twijfel ik er niet aan dat de Koran en de Thora soortgelijke of dezelfde wijsheid uitdragen, alleen kan ik het niet met zekerheid zeggen, aangezien ik ze niet heb gelezen. De Bijbel daarentegen wel en daarom beroep ik mij op de Bijbel. Om geen enkele andere reden, moge dat duidelijk zijn.
Bijgebleven is mij het vers over nederigheid in Lucas 14,11: 'Want wie zichzelf verhoogt zal vernederd worden, en wie zichzelf vernedert zal verhoogd worden.’ Een waarheid die iedereen zou moeten erkennen, maar lang niet altijd is dat het geval. Helaas.
Het geloven is niet aan mij besteed. Jammer? Ik weet niet beter dan dat ik slechts mijzelf heb om de klus op aarde te klaren. Ik weet niet beter dan dat ik me daarom gezegend voel, omdat alles wat ik presteer uit mijzelf lijkt voort te komen. Ik weet niet beter dan dat ik me af en toe misdeeld voel, omdat ik alles alleen lijk te moeten doen..